بخش هایی از کتاب "جاناتان مرغ دریایی"  نوشته ریچارد باخ

اغلب مرغان رنج آموختن پرواز را در حدی فراتر از یادگیری ساده ترین حقایق به خود همراه نمی کنند. می آموزتد که چگونه از ساحل به سوی غذا پرواز کنند و چگونه باز گردند. برای بسیاری از مرغان تنها خوردن غذا مهم است و پرواز اهمیتی ندارد، اما برای جاناتان آنچه ارزشمند بود پرواز بود نه غذا. بیش از هر چیز دیگر جاناتان عشق به پریدن داشت.

او دریافته بود که با این شیوه تفکر نمی تواند مورد توجه مرغان قرار گیرد و حتی والدینش از اینکه جاناتان سراسر روزها را به تنهایی در حال تجربه صدها بار پرواز در ارتفاع پایین می گذراند، هراسان بودند.

چرا جاناتان، چرا؟ چرا اینقدر دشوار است که مثل سایر اعضای گروه باشی؟